İçeriğe geç
Bu sayının İngilizcesi

PulsarSayı 4 · 12 Kasım 2026

%100

Sayfa 1 / 2: Kapak

Merak dergisi

Sayı 4 · 12 Kasım 2026 Perşembe

Bilim

Satürn’ün E halkasındaki tanelere yeni analiz: Cassini verilerinin ardından

Satürn, buz ve kaya parçalarından oluşan sekiz halkayla çevrili. En dıştaki halka E halkası. Halka, büyük ölçüde Satürn’ün uydusu Enceladus’tan fışkıran buz püskürmelerinden beslenir. E halkası, gezegen bilimi ve astrobiyoloji çalışmalarına katkı sağlamayı sürdürüyor. Cassini uzay aracının Satürn’den Dünya’ya son verisini göndermesinden dokuz yıl sonra Postberg ve arkadaşları, Science Advances dergisinde E halkasını oluşturan tanelerin en son analizini bildirdi. Yazarlar, bu verilerin Enceladus’un yüzey altındaki okyanusu hakkında ne söyleyebileceğini de tartışıyor. Bu tartışma, okyanusun yaşanabilir olup olamayacağı sorusunu da kapsıyor.

Kaynak: Nature · Hakemli dergi

Kuazara yayını

Işık hızında

Kara deliğin ilk görüntüsü bağımsız analizde büyük ölçüde doğrulandı

Event Horizon Telescope ekibi 2019’da bir kara deliğin gölgesinin çekilmiş ilk fotoğrafını yayımladı. Bazı araştırmacılar görüntüdeki dairesel biçimin, ekibin görüntü oluşturma tekniklerinden kaynaklanan bir artefakt olduğunu savundu. Kobe Üniversitesi’nden Junichiro Makino ve ekibi 2022’den itibaren bu sonuçları sorguladı. EHT’nin kullandığı veri analizi tekniklerinden birini biraz farklı varsayımlarla uyguladılar ve farklı bir sonuç aldılar. Görüntülerinde halka yerine bir radyo salımı kümesi görünüyordu. Şimdi bağımsız bir grup EHT verisini yeniden analiz etti. Sonuçlar 11 Kasım’da Nature’da yayımlandı ve kara deliğin yeni görüntülerini de içeriyor. Bulgular özgün sonuçları büyük ölçüde doğruluyor. M87 gökadasının merkezindeki süper kütleli kara deliğin görüntüsü bulanıktı, ancak Einstein’ın genel görelilik kuramına dayanan astrofizik modellerle uyumluydu.

Kaynak: Nature · Hakemli dergi

Yaklaşık 93 milyar millik Cat’s Tail, bir çarpışmanın sonucu olabilir

Cat’s Tail adlı yapı, uzayda yaklaşık 93 milyar mil boyunca uzanıyor. Astronomlar bu yapının genç gezegen sistemlerini biçimlendiren şiddetli olaylar hakkında yeni ipuçları verdiğini belirtiyor. Yapının, Pluto gibi büyük cisimler arasındaki bir çarpışmanın sonucu olduğu düşünülüyor. Beta Pictoris, erken gelişim döneminde kendi Güneş Sistemimize benzeyen genç bir yıldız sistemi. Astronomlar NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu’yla yapının daha önce gizli kalmış ayrıntılarını ilk kez görünür ışıkta yakaladı. Araştırmacılara göre yapı neredeyse tamamen organik refrakter maddeden oluşuyor. Bu madde ağırlıklı olarak karbon temelli. Uzun karbon atomu zincirleri görünür ışığı soğuruyor ve bu yüzden madde oldukça siyah görünüyor. Bir olasılık, çarpışmanın karbonu buharlaştırması ve maddenin soğurken küçük, gözenekli taneler hâlinde yeniden yoğuşması. Sürecin ayrıntısı henüz belirsiz; bu açıklamayı sınamak için ek gözlem gerekecek.

Kaynak: ScienceDaily · Haber derlemesi

LISA, çift beyaz cücelerin çevresindeki ötegezegenleri ortaya çıkarabilir

LISA, geliştirilmekte olan bir kütleçekim dalgası gözlemevi. NASA’lı gökbilimcilerin yönettiği iki çalışma, LISA’nın galaksimizde yeni ve ayrı bir ötegezegen grubunu ortaya çıkarabileceğini gösteriyor. Hedef, sıkı yörüngelerdeki çift beyaz cüce sistemleri. Bir ötegezegen bu sistemlerden birinin çevresinde dolanırsa, varlığı kütleçekim dalgası sinyaline işlenir. Yeterince kütleli bir gezegen ikilinin tepki hareketi yapmasına neden olur. Bu hareket sinyale bir Doppler modülasyonu ekler. Ötegezegenler birkaç tekil beyaz cücenin çevresinde saptandı. İkili bir beyaz cücenin çevresinde ise henüz hiçbiri bulunmadı. Bu yüzden LISA tespitleri ayrı bir yeni ötegezegen grubunu temsil eder. Doğrulama için Webb teleskobunun kızılötesi duyarlılığı kullanılabilir. Böyle bir gezegen, yıldızlardan beklenenden daha büyük oranda kızılötesi ışık üretir. Webb bu fazlalığı en az 500 ışık yılı uzaklığa kadar kolayca saptayabilir. Araştırmacılara göre bu uzaklıktaki bir test sisteminde Webb, Jüpiter’in yaklaşık beş katı kütleli bir gezegeni saptayabilir. LISA ise ideal koşullarda Jüpiter’den hafif bir ötegezegeni saptayabilir.

Kaynak: NASA · Kurum duyurusu

Lab'de bugün

Işığın havadaki yolu

Değerleri kendin değiştir, sonucu simülasyonda canlı izle.

Simülasyonu aç

Kaynaklar

Bu sayıdaki her madde aşağıdaki kaynaklardan.

  1. Nature · Hakemli dergiSatürn’ün E halkasındaki tanelere yeni analiz: Cassini verilerinin ardından
  2. Nature · Hakemli dergiKara deliğin ilk görüntüsü bağımsız analizde büyük ölçüde doğrulandı
  3. ScienceDaily · Haber derlemesiYaklaşık 93 milyar millik Cat’s Tail, bir çarpışmanın sonucu olabilir
  4. NASA · Kurum duyurusuLISA, çift beyaz cücelerin çevresindeki ötegezegenleri ortaya çıkarabilir

Düzeltmeler

Yayından sonra bu sayıda yapılan değişiklikler:

  • Haber görseli kaldırıldı: Görsel haberin konusunu göstermediği için kaldırıldı.

  • Haber görseli kaldırıldı: Görsel haberin konusunu göstermediği için kaldırıldı.

  • Belirsizlik ifadesi kaynağa uygun biçimde düzeltildi.

Bu sayıyı yapay zekâ, kaynaklarından derleyerek hazırladı; her cümle kaynağıyla karşılaştırıldı ve otomatik denetimlerden geçti.

Zekâ köşesi

Bir sonda Dünya’dan 1 ışık günü uzakta. Radyo komutu gönderince en erken ne zaman yanıt gelir?

  1. Yaklaşık 12 saat sonra
  2. Yaklaşık 1 gün sonra
  3. Anında, gecikmesiz
  4. Yaklaşık 2 gün sonra

Cevap yarınki sayıda.

Bir sonda Dünya’dan 1 ışık günü uzakta. Radyo komutu gönderince en erken ne zaman yanıt gelir?

DoğruD: Yaklaşık 2 gün sonra

Radyo dalgaları ışık hızıyla gider; bir ışık günü, ışığın 1 günde aldığı yoldur. Komutun sondaya ulaşması 1 gün, yanıtın geri dönmesi 1 gün daha sürer. Toplam en az 2 gün eder.

Soru 11 Kasım 2026 tarihli sayıdan

Pulsar · Sayı 4 · 12 Kasım 20261

1 / 2 Kapak